نزديك بيت المقدّس رسيد و خرابى آن شهر را ديد ، گفت : خدايا چه كسى اين شهر را آباد خواهد كرد ؟ او در ناحيهء شهر فرود آمد و خوابيد . آن‌گاه خدا روح او را قبض نمود و مكانش را بر خلق مخفى گرداند و صد سال در آن مكان ماند . خدا به ارميا وعده داده بود كه بيت المقدّس را آباد خواهد كرد ، هفتاد سال كه از فوت او گذشت ، حق تعالى در عمارت ايليا رخصت فرمود و ملكى را به سوى پادشاهى از پادشاهان فارس فرستاد كه او را كوشك نوشك مىگفتند ، ملك گفت : خدا به تو امر مىفرمايد كه با خزانه و تهيّه و لشكر خود به ايليا به روى و آن‌را معمور گردانى ! پس با آلات عمارت به ايليا آمد و در عرض سى سال ، عمارت آن‌را تمام كرد . آن‌گاه خدا ارميا را زنده گرداند ؛ چنان‌چه در قرآن بيان فرموده است . [ غيبت حضرت يونس ] 20 صبيحة بيستمين حجّت الهى كه غيبت براى ايشان حاصل شده ، حضرت يونس بن متّى است . چنان‌چه در بحار الانوار « 1 » و حيات القلوب آمده كه به سند معتبر منقول است : امام محمد باقر عليه السّلام فرمود : در بعضى از كتاب‌هاى امير المؤمنين ديدم كه حضرت رسول از جبرييل خبر داد كه خدا زمانى يونس بن متّى را بر قوم او مبعوث گردانيد كه سى سال از عمرش گذشته بود . او مردى بسيار تندخو بود ، چندان حوصله و صبر نداشت ، مداراى او نسبت به قومش كم بود ، تاب حمل بارهاى گران پيغمبرى را نداشت و به برداشتن بار نبوّت تن نمىداد و آن‌را درمىافكند ؛ چنان‌چه شتر جوان از برداشتن بار امتناع مىنمايد . سى و سه سال در ميان قوم خود ماند و ايشان را به ايمان به خدا ، تصديق به پيغمبرى

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 14 ، ص 398 - 392 .